Gia van den Akker

podiumeuritmiste

Djenna Storm

euritmiedocente

Berpke van Oers

euritmiedocente

Chantal Heijdeman

euritmiedocente

Vincent Harry

euritmiedocent

Wieger: 'In onze tijd van beeldschermen en computers kunnen we met veel gemak veel dingen doen en van alles tegelijk, maar door de snelheid en veelheid blijft dat wat mensen eraan beleven, oppervlakkig. De bewegingen van de euritmie kunnen een belangrijk en diepgaand tegenwicht bieden.’

 

Hoe Wieger erin slaagde om op zijn 32e te switchen van beroep en hoe dat precies zit met die diepgang van de euritmie, vertelt hij in een open gesprek, bij het haardvuur in zijn met veel natuurlijke materialen ingerichte woonkamer.

 

Kun je iets vertellen over hoe je leven er uitzag voordat je de euritmie ontdekte?

Wieger: ‘Als ik terugkijk, heb ik redelijk lang geflierefluit. Op mijn 23e pas werd ik mij bewust dat ik iets zou kunnen betekenen in deze wereld. Toen ik op zoek ging op welke manier ik dan een verschil kon maken, kwam ik terecht bij yoga en astrologie. Ik bouwde een goedlopende yogaschool op en vond daarin een hele tijd veel vervulling. Echter zo rond mijn dertigste merkte ik dat het moment van theedrinken en de ontmoetingen na de lessen belangrijker werden dan de lessen zelf. Ik zag steeds duidelijker dat de ontspanning die de mensen vonden in mijn lessen, slechts van tijdelijke aard was. Het zat me dwars dat ik ze niet echt iets blijvends kon meegeven. Ik liet ook een aantal vaste yogarituelen los, omdat ik de zin ervan niet meer inzag. In yoga-land was ik op dat moment best revolutionair, ik noemde mijn aangepaste manier van yoga: yoga 2000.

Intussen had ik een gezin met twee kinderen, die op een gegeven moment naar de vrijeschool gingen. En zo kwam ik voor het eerst in contact met euritmie. Ik had een leuk contact met de euritmiejuf, die me op een gegeven moment uitnodigde mee te gaan naar een euritmievoorstelling. Die voorstelling sloeg in als een bom: ik heb daar twee uur ademloos zitten kijken. Ik zag hoe vormen tot beweging werden, en dat maakte veel indruk op me. Vanaf dat moment wist ik dat ik euritmie wilde studeren.

Niet in eerste instantie om de wereld te redden of andere mensen te helpen. Ik voelde vooral heel sterk dat ik iets in mezelf wilde veranderen. Dat ik een ontwikkelingsstap wilde zetten, en dat ik die het best kon zetten als ik euritmie ging studeren.’

De allereerste euritmievoorstelling die Wieger Veerman op zijn 32e zag, sloeg in als een bom. Niet lang daarna gooide hij zijn leven radicaal om. Hij werd euritmiedocent en later ook euritmietherapeut. Ruim twintig jaar later is Wieger nog steeds heel enthousiast over zijn vak. Wieger: 'Euritmie wordt steeds actueler'.

Een interview met Wieger Veerman

Hoe heb je het voor elkaar gekregen om een tweede studie te doen?

‘We hadden een huis met een hypotheek, twee opgroeiende kinderen en ik had geen recht meer op studiefinanciering. En tegelijkertijd was het me duidelijk dat, wilde ik euritmie gaan studeren, ik waarachtig zou moeten blijven, en dat betekende voor mij dan stoppen met de yogaschool. Dat betekende dat we een tijdlang met heel weinig geld zouden moeten rondkomen. Ik heb het mede aan mijn vrouw Gaby te danken dat ik mijn euritmiestudie heb kunnen doorzetten en afronden. Daar ben ik haar enorm dankbaar voor. Via de Iona Stichting en een maandelijkse schenking van vele vrienden en bekenden lukte het om het plaatje financieel rond te krijgen. Die studietijd betekende een zeer intensieve en zeker niet altijd makkelijke periode voor ons gezin. Ik huurde een kamer in Den Haag en werd weekendvader. In vakanties werkte ik als uitzendkracht in mijn vorige beroep, de reguliere zorgverlening. In het tweede jaar van de opleiding liep ik stage op een vrijeschool en dat vond ik fantastisch. Pas toen wist ik zeker dat ik hier mijn beroep van wilde maken. Na vijf jaar, ik was toen 39, studeerde ik af als docent dans/euritmie.’

 

En wat deed je na je afstuderen?

‘Ik kon gaan werken als vakleerkracht euritmie aan de vrijeschool in Bussum. Als euritmiedocent voelde ik me als een vis in het water. Ik heb daar zeven jaar gewerkt. Daarnaast ben ik het lesgeven aan volwassenen weer gaan oppakken, nu als euritmist. Veel oud-yogacursisten hebben de overstap van de yoga naar de euritmie met me meegemaakt. Als ik daar zo op terugkijk, vind ik dat heel bijzonder.

Op een gegeven moment ben ik de parttime-vervolgopleiding tot euritmietherapeut er bij gaan doen. Dat kan na de opleiding Docent dans/euritmie. Het leek me geweldig om volwassenen en kinderen vanuit een eigen praktijk te kunnen helpen. Toen ik met die opleiding klaar was, ben ik, op mijn 48e, een eigen euritmietherapiepraktijk begonnen. Vanaf dag één wist ik: ‘Dit heb ik altijd willen doen!’

 

Met wat voor soort klachten komen mensen bij jou?

‘Dat kan van alles zijn. Door de jaren heen heb ik me kunnen specialiseren in een aantal gebieden, namelijk dyslexie, oogproblemen, hooggevoeligheid en gebitsproblematiek.

Het is bijvoorbeeld heel bijzonder wat je met gerichte arm- en beenbewegingen kunt veranderen en bijsturen in de gebitsontwikkeling. Bij kinderen gaat dit makkelijker dan bij volwassenen, soms zijn beugels, die op een dwingende manier ingrijpen in de ontwikkeling van een kind, zelfs helemaal niet meer nodig.

Ik ontvang veel zogenaamde hooggevoelige volwassenen en kinderen in mijn praktijk. Met euritmietherapie kan ik veel voor hen doen. Bij volwassenen werk ik regelmatig met zogenaamde constitutiebehandelingen, wat neerkomt op een soort innerlijke scholing en harmonisatie. Vaak zijn dat enkele blokken per jaar, van 7 à 8 behandelingen. Ik volg mensen vaak meerdere jaren, en het is indrukwekkend om te zien welke ontwikkelingen ze doormaken.’

 

En hoe ziet je werkleven er nu uit?

‘Op dit moment werk ik twee dagen op de vrijeschool in Deventer, en daarnaast twee dagen in mijn eigen praktijk. De vijfde werkdag verzorg ik, al vele jaren, amateurcursussen voor volwassenen. Met die cursussen wil ik de, zoals ik dat noem, kunstzinnige en hygiënische euritmie voor iedereen toegankelijk maken. Mensen worden in mijn cursussen in een verzorgend kunstbad gedompeld. Ik noem het ook hygiënische euritmie, omdat je met euritmie jezelf van binnen ‘schoon’ kunt maken, waardoor je meer in balans komt. In mijn cursussen krijgen mensen meer bewustzijn van hun lichaam en van de levensprocessen die zich daarin afspelen. De groepen zitten al jaren vol, en er is zelfs een wachtlijst van maanden. Ik geniet van de afwisseling tussen het pedagogisch klassikale werk op de vrijeschool en het therapeutisch individueel werken in mijn praktijk. Heel verfrissend. Het omschakelen houdt me wakker en alert.’

 

Kun je omschrijven wat de euritmie voor jou zo waardevol maakt?

‘Rudolf Steiner voorzag wat mensen uit de 20e en 21e eeuw nodig zouden hebben. Hij is in die zin geniaal geweest dat hij ons in deze tijd de euritmie heeft gegeven. Euritmie is in zekere zin exact het antwoord op de ontwikkelingen die we als mens in dit, ik noem het ‘platte computertijdperk’ doormaken. Met mijn vak kan ik mensen laten beleven wat het verschil is tussen voor een beeldscherm zitten en euritmie doen. Als tegenwicht van het huidige ‘multitasking’, waarin ze helemaal naar buiten gericht zijn, laat ik mensen óók meerdere dingen tegelijk doen. Bijvoorbeeld een ritme lopen, iets met de armen doen en dan op hetzelfde moment daar een bewegingskwaliteit aan geven. En vervolgens vraag ik ze ook nog eens naar hun waarneming(en) hierbij. Dat kan een diepgaande fysieke ervaring opleveren die gezondmakend kan werken. Het stilstaan bij de actualiteit van de euritmie in onze snelle virtuele wereld zie ik als een dagelijkse uitdaging. Als kinderen mij vragen waar euritmie goed voor is, dan zeg ik vaak: ‘Van gymnastiek word je sterk van buiten en van euritmie word je sterk van binnen.’

 

 

Wieger Veerman deed na de opleiding Docent dans/euritmie de aanvullende parttime-vervolgopleiding tot euritmietherapeut. Meer hierover kun je lezen op www.euritmietherapie.nl

 

 

Tekst: Petra Essink

Fotografie: Hapé Smeele

Als kinderen mij vragen waar euritmie goed voor is, dan zeg ik vaak: ‘Van gymnastiek word je sterk van buiten en van euritmie word je sterk van binnen.’
Met gemak doen we nu van alles tegelijk, maar door de snelheid blijft dat wat we eraan beleven, oppervlakkig. Euritmie kan een belangrijk en diepgaand tegenwicht bieden.